czekamy.

Talerz - jaki piękny, jaki wypolerowany jaki brudny

jaki wklęsły.

Jaki śliczny, och och.

Tak wspaniale, że aż wyć się chce. Taki talerz, taki piękny. Niedzielny.

No więc czekamy czekamy. To jest: albo ruch, albo nogi nam zdrętwiały. A może ruch jednak!

Po własnej osi, wy-kolejonej.