jak bardzo jesteś uciemiężona.

jak 40 i 4.

zabierz mi to wszystko

czego nie mam teraz w głowie

zajmuje się nami stres

bardzo troskliwie i z sercem,

głowa nam wchodzi na głowę

syndykat masy upadłościowej

musisz, po prostu musisz.
udajesz, że Cię nie ma. 
przecież jesteś, jestem. tutaj. Dokładnie obok siebie samej.

tak szybko,

tak łatwo

zrobić z Ciebie cień

wybielić, zastawić, pozbawić konturu

a Ty nadal jeszcze myślisz,

że znaczysz,

że jesteś.

na głowach,

na rękach, 

na naszych aortach

nie ma już banderoli

a mało brakowało.

oczekujemy: komplikacja

chcemy: łatwość

oczekując jednej odpowiedzi

otrzymujemy dwie

może nastąpi cudowne przeniknięcie

uda się, złapanie za końcówki zdań i kropki, w przeciwstawnych głowach

tonięcie w osoczu / prymitywna transparentność / 

przeskakiwanie atomów między palcami jednej i drugiej ręki

a może nie

i przestanie się czuć

nieodczuwanie

z zupełnie nieznanych przyczyn

atomy nie popłyną, pojawi się tekst / kurtyna / 

zapali się światło, będziesz doskonale wiedział: tam jest wyjście

więc bez nastawiania się

bo wieczność jest tylko w głowach

ale o tym już było.

było i o tym:

nie masz pewności i nie wiesz,

to najgorsze i najlepsze.