oczekujemy: komplikacja

chcemy: łatwość

oczekując jednej odpowiedzi

otrzymujemy dwie

może nastąpi cudowne przeniknięcie

uda się, złapanie za końcówki zdań i kropki, w przeciwstawnych głowach

tonięcie w osoczu / prymitywna transparentność / 

przeskakiwanie atomów między palcami jednej i drugiej ręki

a może nie

i przestanie się czuć

nieodczuwanie

z zupełnie nieznanych przyczyn

atomy nie popłyną, pojawi się tekst / kurtyna / 

zapali się światło, będziesz doskonale wiedział: tam jest wyjście

więc bez nastawiania się

bo wieczność jest tylko w głowach

ale o tym już było.

było i o tym:

nie masz pewności i nie wiesz,

to najgorsze i najlepsze.

 

szczęście - przejście ostatniego levelu

ostatniej planszy

szczęśliwość jest skończona, wyczerpana

i nie ma nic

pozostaje nam wyjść, 

przyciskiem

trzasnąć drzwiami po cichu

pochłanianie wszystkiego,

bez przejmowania się, 

bo i tak kiedyś nadejdzie to i tamto,

nie myśl, nie przywołuj tego przed czasem

człowiek, papierek lakmusowy
papierek po cukierku

chcę lato tam głęboko,

znów mieć trawę we włosach, 

szum

u tried to destroy me.

he made me come alive,

we passed thousand stars.

You hold his work in u r hand.

Poetyzmy pragmatyzmy

Spojrzał na mnie wzrok, ten, co prześwietla ścianę głowy,

odkrył chyba, że tam nie ma nic znaczącego.

Pamiętam, że było. Jakieś. Pytam, innymi słowy:

Gdzie jest własne odbicie? 

schowało się, przemknęło ruchem aerodynamicznym, 

Może jest gdzieś głębiej, o ile to możliwe,

może w sąsiadów piwnicy.

Już nie pamiętam skąd przyszłam,

wiem dokąd szłam,

zapomniałam.